جانم فدای امام خامنه ای

داستان نویس اصول گرا - مطالب فروردین 1395
بسم الله الرّحمن الرّحیم

ن و القلم و ما یسطرون
Iranian hashtags: Ayatollah al ozma Imam Khamenei ; Imam Komeini ; Ayatollah Ruhollah Khomeini ; Islamic republic of Iran ; Leader ; Shahid ; Martyr ; Tehran ; Qom ; seyed mohammad khatami ; hasan rohani ; hashemi Rafsanjani ; mehdi karrobi ; Ahmadi nejad ; hoseinali montazeri ; sanei ; dr. ebrahim yazdi ; mehdi bazargan ; Mahdi ; mosaddegh ; nategh nori ; amir kabir ; reisi ; sardar aziz jafari ; Mohsen rezaei ; rashid ; haji zade ; Tehrani moghaddam ; Ahmadi roshan ; shahriari ; rezaei nejad ; Iranian ; Hezbollah ; hizbollah ; allah ; Imam Ali ; Ahvaz ; karaj ; najaf abad ; Isfahan ; kashan ; fordo ; dehloran ; khoozestan ; oil ; petroliom ; war ; f14 ; qaher ; ghaher 313 ;
امام خامنه‌ای (مدّظلّه‌العالی): اگر چنانچه ما بر روى توان خودمان تكیه كنیم، استقامت آنها در هم خواهد شكست؛ این را بدانند! تا وقتى كه ما چشم‌مان به دست دیگران باشد، به جایى نمی‌رسیم. (28 بهمن 1392)
تاریخ نگارش: سه شنبه 1395/01/31 - ساعت: 18:40

دانلود زیباترین زیارت عاشورا با صدای حاج سعید حدادیان

 دانلود اجرای زیبای زیارت عاشورا با صدای حاج سعید حدادیان

زیباترین و اثرگذارترین زیارت عاشورایی که تا کنون شنیده‌ام را حاج سعید حدّادیان در سال ۱۳۷۳ خوانده است. فایلی که در دسترس بود به دلیل قدیمی بودن و نوع ضبط مشکلات کوچکی داشت که بنده تا حد امکان آن را ترمیم کردم و این صوت اکنون بهترین نسخه‌ای است که از این اجرا موجود می‌باشد؛ دانلود و شنیدن آن را به همۀ بازدیدکنندگان محترم توصیه می کنم.

دانلود اجرای زیبای زیارت عاشورا با صدای حاج سعید حدادیان [لینک]

بوسه امام خامنه ای بر گونه حاج سعید حدادیان

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: یکشنبه 1395/01/29 - ساعت: 14:14

Biography of Imam Khamenei the Leader of the Islamic Revolution


Biography of Imam Khamenei the LeaderOn the 16th of July 1939, the future Leader of Islamic Iran was born in the holy city of Mashhad, in the province of Khorasan. Sayyed Ali was the second son of Sayyed Javad Khamenei, a humble and poor Islamic scholar who taught all members of his family how to lead a simple, humble way of life.

"My father, though a well-known religious figure, was a bit of an ascetic. We had a hard life. Sometimes for supper we had nothing but bread with some raisins, which our mother had somehow improvised.... our house, some sixty-five square meters, consisted of a single room and a gloomy basement. When visitors came to see my father as the local cleric to consult about their problems, the family had to move into the basement while the visit went on.... Years later some charitable persons bought the small, empty lot adjacent to our house, so we were able to build two more rooms."

Detailed biography of Imam Khamenei, the Leader of Islamic Revolution


At the age of four Sayyed Ali and his older brother Mohammad, were sent to maktab, the traditional primary-schools of that time, in order to learn the alphabet and the Holy Quran. Later, he was transferred to a newly established Islamic school to continue his learning. 
After this primary schooling, Sayyed Ali pursued his studies at the theological seminary in Mashhad. "The main encouraging factors for this enlightened decision were my parents, especially my father" says Imam Khamenei today. 

At Soleiman Khan and Nawwab religious schools and under the supervision of his father and the tutorships of some great religious scholars, he studied all the 'intermediate level ' curriculum including logic, philosophy and Islamic jurisprudence in the exceptionally short time of five years. He then started his advanced level studies called darse kharij with such eminent scholars and instructors as Grand Imam Milani.


The young Sayyed Ali was only eighteen years old when he started his studies at the highest level. He decided to make a pilgrimage to the holy shrines in Iraq, and so he left Iran for Najaf in 1957. He was fascinated by the theological and academic instructions of such eminent scholars such as Ayatollah Hakim and Ayatollah Shahrudi. He attended their lessons and was willing to stay there and continue his studies in order to profit from these excellent teachers. However his father made it known that he preferred his son continue his advanced studies in the holy city of Qum. Thus, respecting his father's wish, he returned to Iran in 1958. 
Diligently and enthusiastically he followed his advanced studies in Qum from 1958 to 1964 and benefited from the teachings of great scholars and grand ayatollahs such as Ayat. Borujerdi, Imam Khomeini, Ayat. Haeri Yazdi and Allamah Tabatabai.

He received the bad news that his father had lost his sight in one eye and was not able to read properly. This prompted him to return to Mashhad and while being at the service of his father, seek further knowledge from him, from Ayatollah Milani and other important scholars residing in Mashhad. The young Sayyed Ali, who had now become a mujtahid by having completed his advanced level studies, began to teach various religious subjects to younger seminary and university students.
Recalling this important point of departure in his life, the Leader says, "If there have been any successes in my life, they all go back to God's blessings favored upon me because of my dutiful caring for parents."

"In the areas of political and revolutionary ideas and Islamic jurisprudence, I am certainly a disciple of Imam Khomeini" says Imam Khamenei. He adds: "Yet the very first sparks of consciousness concerning Islamic, revolutionary ideas and the duty to fight the Shah's despotism and his British supporters, was kindled in my soul at the age of 13 when the brave cleric, Nawwab Safavi, later martyred by the Shah's regime, came to our school in Mashhad in 1952 and delivered a fiery speech against the Shah's anti-Islamic and devious policies." 
It was in Qum in 1962, that Sayyed Ali joined the ranks of the revolutionary followers of Imam Khomeini who opposed the pro-American, anti-Islamic policies of the Shah's regime.
Dedicated and fearless, he followed this path for the next 16 years which ultimately led to the downfall of the Shah's brutal regime: persecution, torture, imprisonment and exile could not make him waver for a moment.

In May of 1963 (corresponding to the holy month of Muharram), Imam Khomeini honored the young, brave cleric Sayyed Ali, with the mission of taking a secret message to Ayatollah Milani and other clergymen in Mashhad, on the ways and tactics of exposing the true nature of the Shah's regime. He fulfilled this mission properly and traveled to the city of Birjand for further propagation of Imam Khomeini's views. Here he was arrested for the first time and spent one night in jail. The following the authorities ordered him not to speak at the pulpit again. From that moment he knew that he would be under police surveillance all the time. Of course he did not submit to police threats, and as a result of his activities relating to the bloody June 1963 Uprising (15th of Khordad ), he was again arrested and transferred to Mashhad to spend ten days in prison under severe conditions.
In January 1964 (Ramadhan 1383), according to a well-organized plan, Imam Khamenei and a few close friends traveled to Kirman and Zahedan in southern Iran, to expose the phony referendum the Shah was holding for his so-called reforms. There in the course of many public speeches, he exposed the satanic American policies of the Pahlavi regime. This time, the Shah's feared intelligence agency, SAVAK, stepped in and arrested him one late evening. He was taken to Tehran by an airplane to spend two months in solitary confinement during which time he was tortured. 
Once freed, he started holding lessons on the exegeses of the Holy Quran, the Prophetic Traditions and Islamic ideology in Mashhad and Tehran. These lessons were most appreciated by the revolutionary Iranian youth. As he was sure now that SAVAK was watching him closely, he was forced to go underground in 1967. However, he was arrested again for holding such classes and Islamic discussions.
Imam Khamenei has himself explained the reasons for such measures by SAVAK: 
"From 1970 onwards, grounds for an armed movement were being laid out. Accordingly the regime's sensitivity and severity of action against me increased. They could not believe that the armed actions were not connected with a sound, Islamic ideology. They thought that there must be links between these revolutionaries and people like me because of my intellectual and diligent activities. Despite all this, after I was released, more and more people attended my classes on the Holy Quran and many were present at our clandestine gatherings."


Throughout the years 1972-1975, Imam Khamenei was holding classes on the Holy Quran and Islamic ideology in three different mosques in Mashhad. These classes together with his lectures on Imam Ali's (as) Nahjul Balagha attracted thousands of conscious, politically-minded youth and students. The lectures were circulated among the people in hand-written or typed forms, in most towns and cities. 
His students traveled to distant cities to spread his lessons and ideas. All this frightened the Shah's SAVAK agents and so, in the winter of 1975, they broke into his home in Mashhad and arrested him for the 6th time and confiscated all his books and notes. 

Now he was detained in Tehran's notorious "Police-SAVAK Joint Prison" for many months. This had been his most trying imprisonment, and Imam Khamenei has this to say about the barbarous treatment of the detainees: "These conditions may be understood only by those who suffered them..." 
In the autumn of 1975, he was freed and sent back to Mashhad and he was now completely banned from delivering lectures or holding classes.
His clandestine activities, however, prompted SAVAK to apprehend him in the winter of 1976 and sentence him to exile for three years. This difficult period came to an end in the latter part of 1978 due to the prevailing political conditions, and Imam Khamenei returned to Mashhad a few months before the triumph of the Islamic revolution. He diligently continued his political-religious activities in this momentous period of civil unrest and mass demonstrations throughout Iran. 
Thus, after nearly 15 years of bearing all sorts of torture and maltreatment at the hands of the agents of the Shah's bloodthirsty regime, he could now witness the fall of the tyrannical Pahlavi regime and the rise of an Islamic Republic in Iran.


Shortly before the triumph of the Islamic Revolution (February 11, 1979) and before Imam Khomeini's victorious return to Iran from Paris, an Islamic Revolutionary Council was formed at the behest of the Imam. Imam Khamenei was appointed as a member of this Council together with other important Islamic notables such Shahid Ayatollahs Motahhari and Beheshti. He, therefore, left Mashhad for Tehran to take up his new responsibilities.


The following is a list of the services he has rendered to the Islamic Republic since that time: 
1980- Founding member of the Islamic Republic Party, together with such religious scholars and Mujahids as Shahid Beheshti, Rafsanjani, Shahid Bahonar, and Musavi-Ardebili.
• Deputy-Minister of Defence
• Supervisor of the Islamic Revolutionary Guards
• Imam of Tehran's Friday Congregational Prayers, per Imam Khomeini's decree.
• Elected Tehran MP in the Majlis (Consultative Assembly) 
1981- Imam Khomeini's Representative at the High Council of Defence
• Active presence at the fronts of the Iraqi-imposed war.
1982- Elected President of the Islamic Republic of Iran following the martyrdom of President Mohammad Ali Rajai (Imam Khamenei was himself the target of an assassination attempt at Abu Dhar mosque in Tehran after which he was hospitalized for a few months).
• Appointed Chairman of the Revolution's Cultural Council.
1986- President of the Expediency Council
• Re-elected President of the Islamic Republic for a second 4-year term
1989- Elected as the Leader of the Islamic Republic of Iran by the Assembly of Experts after the demise of Imam Khomeini.
1990- Chairman of the Committee for Revision of the Constitution.

Works Authored

1. Islamic Thought in the Quran (An Outline)
2. The Profundity of Prayer
3. A Discourse on Patience
4. On the Four Principal Books of Traditions Concerning the Biography of Narrators.
5. Guardianship (Wilayah)
6. A General Report of the Islamic Seminary of Mashhad 
7. Imam Al-Saadiq (AS)
8. Unity and Political Parties
9. Personal Views on the Arts
10. Understanding Religion Properly
11. Struggles of Shia Imams (as)
12. The Essence of God's Unity
13. The Necessity of Returning to the Quran
14. Imam Al-Sajjad (as)
15. Imam Reza (as) and His Appointment as Crown Prince.
16. The Cultural Invasion (Collection of Speeches)
17. Collections of Speeches and Messages ( 9 Volumes )

Translations (from Arabic into Farsi)
1. Peace Treaty of Imam Hassan (AS) , by Raazi Aal-Yasseen
2. The Future in Islamic Lands, by Sayyed Qutb
3. Muslims in the Liberation Movement of India, by Abdulmunaim Nassri
4. An Indictment against the Western Civilization, by Sayyed Gutb

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: شنبه 1395/01/28 - ساعت: 21:39

توهم از جنس احمدی نژادیسم !

پیش درآمد: تلاش کرده‌ام تا در این یادداشت در کوتاه‌ترین جملات وضعیت احمدی نژاد و معدود طرفداران پرهیاهویش را به تصویر بکشم. معتقدم پاسخ کسانی که حرفی برای مخالفت دارند در همین یادداشت هست، البته اگر کسی بخواهد بخواند و ببیند و از حق روی‌گردان نباشد.

 کوبنده ترین عتاب ولایت فقیه در طول تاریخ انقلاب اسلامی

۱- مردم ما توهم از جنس فتنه‌گری را در سال ۱۳۸۸ و توهم از جنس اصول‌گرایی را در انتخابات اخیر مجلس در تهران شاهد بوده‌اند؛ اکنون باید گفت که توهم همیشه توهم است! تضمین و گارانتی برای متوهمین از هیچ صنف و گروهی وجود ندارد! با این حساب، هیچ شخص یا گروهی نمی‌تواند خود را برندۀ از پیش تعیین شدۀ انتخابات بداند. متأسفانه شاهدیم که جماعتی اندک با گرد و خاکی که خودشان و در یک جمع محدود به راه انداخته‌اند، به اشتباه افتاده‌اند (بخوانید متوهم شده‌اند) و هنوز احمدی نژاد نیامده، و هنوز از فیلتر شورای نگهبان عبور نکرده، و هنوز رقبایش مشخص نشده، و هنوز اقبال مردم رصد نشده، و مهم‌تر از همه، هنوز انتخاباتی برگزار نشده، برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ جشن پیروزی به راه انداخته‌اند! البته شخصاً معتقدم احمدی نژاد آن همه نادان نیست که در انتخابات ۹۶ نامزد شود، اما با توجه به شناختی که از شخصیّت او دارم، از جنجال و هیاهوی این جماعت اندک لذت می‌برد.

۲- ممکن است این جماعت اندک فراموش کرده باشند و یا خود را به فراموشی زده باشند، اما قاطبۀ مردم ما که از قضا خدمات فراوان احمدی نژاد را در خاطر دارند، فراموش نکرده‌اند که همین احمدی نژاد در اواخر ریاست جمهوری چه ضربات مهلکی به اقتصاد مملکت وارد کرد؛ مردم فراموش نکرده‌اند که چگونه از اطرافیان فاسد خود حمایت کرد و از رأی ملت و جایگاه ریاست جمهوری نیز برای مصون ماندن خاطیان و مفسدان از مجازات سوء استفاده کرد؛ مردم بزرگ ایران هرگز فراموش نخواهند کرد که رئیس جمهور اخلاق را آن گونه زیر پا گذاشت که تندترین عتاب ولایت در طول تاریخ انقلاب را به خود اختصاص داد؛ امت شهید پرور ایران اسلامی به خوبی به یاد دارند رئیس جمهوری که مدعی بود خاکریز دفاع از ولایت خواهد شد، چگونه با بی‌ادبی و بی‌پروایی در برابر فرمان صریح ولایت ایستاد و ۱۱ روز خانه نشینی کرد و فقط وقتی متوجه شد در مجلس به عدم کفایت او رأی خواهند داد، به محل کار خود بازگشت و هیچ گاه از این تخلف بی‌ادبانه عذرخواهی نکرد.

۳- کسانی که به تعریف امام خامنه‌ای  از دولت احمدی نژاد استناد می کنند، عمداً فراموش می‌کنند که بزرگ‌ترین عتاب ولایت فقیه در تاریخ انقلاب اسلامی را رهبر معظم انقلاب علیه احمدی نژاد به کار بردند؛ عتاب آن همه تند، سنگین و کوبنده بود که حتی همسنگ آن را امام خمینی(ره) در مورد بنی‌صدر ملعون نیز به کار نبردند: «رئیس یک قوه به استناد یک اتهامِ ثابت نشده و مطرح نشده‌ای در دادگاه، دو قوۀ دیگر را متهم کرد؛ این کار بدی بود، این کار نامناسبی بود؛ این جور کارها، هم خلاف شرع است، هم خلاف قانون است، هم خلاف اخلاق است، هم تضییع حقوق اساسی مردم است». [لینک]

۴- از طرفی برخی نمی‌خواهند قبول کنند که «میزان حال فعلی افراد است» و نمی‌توانند ببینند که احمدی نژاد ۱۳۹۲ و ۱۳۹۵ تفاوت‌های آشکار با احمدی نژاد سال ۱۳۸۴ دارد و وقتی به برخی از تعریف‌های حضرت آقا استناد می‌کنند و وانمود می‌کنند که این تعریف‌ها تا همیشه معتبر است، باید پاسخ دهند که آیا این جملۀ مقام معظم ولایت را در حال حاضر نیز معتبر می‌دانند که «هیچ کس برای من هاشمی نمی شود»؟!

۵- کسانی که عضویت احمدی نژاد در مجمع تشخیص مصلحت نظام را نشان تأیید کامل او از طرف ولایت فقیه می‌دانند و احمدی نژاد را فاقد هر گونه خطا و زاویه با ولایت معرفی می‌کنند، فراموش کرده‌اند که ریاست همان مجمع با هاشمی رفسنجانی است!

۶- کسانی که اعلام می‌کنند تعریف‌های امام خامنه‌ای از احمدی نژاد تا اواخر دولت او ادامه داشت، عمداً فراموش می‌کنند که حضرت آقا در پایان دولت‌های موسوم به اصلاحات و سازندگی نیز از هاشمی (خائن) و خاتمی (ملعون) تعریف کردند و این تعریف‌ها بسیار پررنگ‌تر از تعریف‌هایی بود که از احمدی نژاد داشتند و دلیل آن نیز بزرگواری امام خامنه‌ای و تلاش معظم له برای جذب حدّ اکثری است. در این بخش با ذکر سند، به دو نمونه از تعریف‌های امام خامنه‌ای در پایان کار دولت‌ها اشاره می‌کنم، لطفاً دقت کنید:

ü      سه روز قبل از تنفیذ حکم ریاست جمهوری خاتمی (ملعون)، یعنی در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۷۶، امام خامنه‌ای در آخرین دیدار رئیس‌جمهور و اعضای هیأت دولت ششم فرمودند: «امیدواریم که ان‌شاءاللَّه خداوند متعال، جناب آقای هاشمی و آقایان محترم - همکاران گرامی ایشان - را مشمول اجرهای وافر خودش قرار دهد. بنده هم وظیفۀ اخلاقی می‌دانم که احساس خودم را نسبت به جناب‌عالی، جناب آقای هاشمی، و همکاران‌تان عرض کنم. این دورۀ هشت ساله، برای کشور، یک دورۀ بسیار پرکار و پر تلاش و پر عاید و حقیقتاً دورۀ بازسازی بود. بازسازی برای ما یک آرزو بود. من فراموش نمی‌کنم روزهای بعد از جنگ، در آن جلسه‌ای که به دستور امام تشکیل شد، چند نفری برای طرح خطوط اصلی بازسازی کشور نشستیم؛ به نظر خودمان آرزوهای بزرگی را در آن نوشته‌ها آوردیم، بحث کردیم و تصور نمودیم که ان‌شاءاللَّه در طول چندین سال انجام گیرد. آنچه در این هشت سال ریاست جمهوری شما اتفاق افتاده، از آنچه که آن روز ما آرزو داشتیم، بیشتر است و حقیقتاً کشور بازسازی شد». [لینک]

ü      در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری احمدی نژاد، یعنی در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۳۸۴، امام خامنه‌ای فرمودند: «بنده لازم می‌دانم از رئیس جمهور قبلی‌مان، جناب آقای خاتمىِ عزیزمان، و همکاران ایشان صمیمانه تشکر کنم. در این هشت سال جناب آقای خاتمی و همکاران‌شان تلاش باارزشی انجام دادند ...». [لینک]

اگر شما به این جملات توجه کنید می‌بینید که تعریف حضرت آقا از هاشمی و خاتمی در پایان کار دولت‌هایشان، حتی پررنگ‌تر از تعریف‌های معظم له از احمدی نژاد است و همان گونه که آمد، چنین تعریف‌هایی علاوه بر قدردانی از زحمات منخبین مردم، نشانگر بزرگواری امام خامنه‌ای و تلاش حضرت‌شان برای جذب حدّ اکثری است و هرگز نافی خطاها و انحرافات احتمالی افراد نمی‌باشد.

۷- یکی از مهم‌ترین خطاهای طرفداران احمدی نژاد این است که چون به درستی خطاهای غیر قابل بخشش روحانی را می‌بینند، گمان (و یا وانمود) می‌کنند که گزینۀ مقابل او شخص خطاکاری چون احمدی نژاد است؛ در حالی که اگر بخواهند به اوامر ولی امر مسلمین جهان توجه کنند، خواهند دید که امام امت در تاریخ اول فروردین ۱۳۹۲ در حرم امام رضا (علیه السلام) و در دیدار با امّت شهید پرور اشاره کردند که رئیس جمهور بعدی باید نقاط قوّت احمدی نژاد را داشته باشد، اما نقاط ضعف او را نداشته باشد؛ معظم له در این دیدار تأکید کردند: «ما در سلسلۀ دولت‌هایی که پشت سر هم می‌آیند، باید رو به پیشرفت باشیم، رو به تعالی و تکامل باشیم، تدریجاً بهترین‌های خودمان را بفرستیم» [لینک] و این به صراحت به ما می‌فهماند که قانع بودن به احمدی نژاد خطاست.

باید به خاطر داشت که در مملکت قحط الرجال نیست و گزینه‌های مناسب برای ریاست جمهوری، که خطاهای احمدی نژاد را نداشته باشد، اما نقاط قوت او را دارا باشد، اگر چه کم، ولی موجود است و این تأکید و تبلیغ روی شخصیت خطاکار و عذرخواهی نکرده‌ای چون احمدی نژاد، که از قضا یاران و هم‌نشینان منحرفی نیز دارد، بودار و قابل بررسی و تعمّق است!

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: شنبه 1395/01/28 - ساعت: 16:26

مظلومی چهارتایی شد !

 مظلومی شکست خورد

با چهارتایی شدن مظلومی، عدد 4 نیز به رنگ قرمز درآمد و از دست استقلالیها خارج شد. مظلومی را مربی قابلی نمیدانم، شخصیت او را نیز دوست ندارم. تنها کاری که پرویز مظلومی برای استقلال کرده بود، خلق عدد 4 با 4 بار پیروزی پیاپی مقابل پرسپولیس بود که خودش آن را به باد داد.

عصر روز جمعه در راه بازگشت از مشهد مقدس و در قطار بودم و بازی استقلال و پرسپولیس را گاهی از رادیوی موبایل پیگیری می کردم (که فقط در حدود ایستگاههای بزرگ قابل شنیدن بود) و گاهی با ارتباط تلفنی که با خانواده داشتم. اواخر بازی نیز یکی از همراهان موفق شد شبکه سه را از طریق اینترنت موبایل بگیرد.

وقتی استقلال گل چهارم را خورد، گفتم به نفع استقلال است که یک گل دیگر بخورد، چون با این نتیجه استقلالی‌ها دیگر نمیتوانند عدد چهار را به رقیب نشان بدهند! به نظرم اگر مظلومی کمی باهوش بود و یا حتی اگر کاپیتان و بازیکنان باتجربه استقلال درایت داشتند، اجازه میدادند که دروازه تیمشان برای بار پنجم باز شود.

در همان قطار بودیم که به سرعت مشخص شد عدد چهار قرمز شده است، از بی سیم کارکنان قطار تسلیت به «چهارتاییها» به گوش می رسید.

با یکی از دوستان مسئول که پرسپولیسی است تماس گرفتم و بعد از تبریک گفتم: «به گمانم دیشب که لیلة الرغائب بود پرسپولیسیها موفق شدند به حاجت خود برسند، چون هم رقیب را بردند، هم عدد 4 را مصادره کردند و هم بعد از مدتهای طولانی به صدر جدول رسیدند.» و به او گفتم: «راستی دیشب علی انصاریان هم مشهد بود. یک بلوز قرمز پوشیده بود، یک بلوز سبز هم به گردنش گره زده بود و تعدادی هوادار هم امام رضا – علیه السلام – را فراموش کرده بودند و با او عکس می گرفتند ...».


پ.ن: بعید است که پرویز مظلومی فصل بعد روی نیمکت استقلال جایی داشته باشد.

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: یکشنبه 1395/01/15 - ساعت: 07:46

امریکا اصل نظام را نشانه گرفته است.

محسن رضایی

محسن رضایی فرمانده اسبق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مورد جنجال امریکا و چند کشور اروپایی در مورد برنامه دفاعی موشکی ایران گفت: «بنده منتظر چنین خبری بودم و دلیل آن این است که آمریکایی‌ها برنامه‌ای را علیه ما چیده‌اند که مسئله هسته‌ای گام اول آن بود و پس از آن مسائل موشکی بود و آنها می‌خواهند بعد از این دو مسئله مباحث حقوق بشری را مطرح کرده و کم‌کم وارد بحث سپاه پاسداران شوند و نهایتاً بگویند که شما دست از این نظام بکشید.»


آمریکا در گذشته با جنگ و درگیری می‌خواست ما را به عقب براند و حالا فرمول جدیدی پیدا کرده است؛ لذا من منتظر چنین موضوعی بودم. حتی آنها چند بار زودتر می‌خواستند در کنگره آمریکا علیه جمهوری اسلامی قطعنامه صادر کنند ولی آقای اوباما به آنها گفته بود: الآن موقع این کار نیست و چند ماه بعد از برجام وارد این موضوع شوید.


آمریکایی‌ها علیه سیستم دفاعی ما برنامه‌ دارند و می‌خواهند این موضوع را پیگیری و دنبال کنند.


پس از برجام و همکاری که ایران در مذاکرات با آنها کرد و فضای جدیدی از تعامل ما با غرب به وجود آمد، آنها نباید به این زودی وارد این حساسیت‌ها می‌شدند و باید 4 تا 5 سال می‌گذشت و تعامل و ارتباط میان ما و غرب به وجود می‌آمد و پس از آن میز گفت‌وگوی جدیدی را باز می‌کردند. از شتاب‌زدگی آمریکا می‌توان فهمید کاری که آنها انجام داده‌اند از موضع تعامل و گفت‌وگو نیست و باید مسئله دیگری پشت صحنه باشد چرا که امروز ایران بخش مهمی از توان دفاعی خود را روی موشک‌ها گذاشته است و موشک تبدیل به توان بازدارنده‌ای برای ما شده است. آنها به‌دنبال این هستند که این امکان را از ما بگیرند، یا تولید و استفاده از موشک را به حدی ببرند که دست برتر را خودشان در منطقه داشته باشند و زمانی که موازنه قوا به‌نفع آنها تغییر کند و اسرائیل بتواند ما را تهدید کند و ما نتوانیم جواب بدهیم، آنها به مطلوب خود رسیده‌اند و کشوری که نمی‌تواند جواب تهدیدات خود را بدهد، دستش‌ بالا است؛ بنابراین نگرانی آمریکا بحث هسته‌ای نیست بلکه بحث موشکی است. آنها در خصوص بحث موشکی 2 دیدگاه دارند؛ اول این که این فضا را طرح کنند که "ما به ساخت موشک در ایران اطمینان نداریم و موشک‌ها می‌تواند حامل کلاهک هسته‌ای باشند" و پس از آن و با باز شدن این فضا بگویند که "ما باید بازرسی کنیم" و بازرسی کردن به این معنی است که وارد پادگان‌های ما شوند و موشک‌های‌مان را تست کرده و برد و قابلیت آن را بفهمند و سپس تمام این اطلاعات را به اسرائیل و کسانی که می‌خواهند به ما حمله کنند، بدهند، وقتی آنها سلاح ما را بشناسند می‌توانند ضد آن را تولید کنند.

غربی‌ها و آمریکایی‌ها نمی‌دانند که سلاح‌های موشکی ما چه‌مقدار برد تخریب دارد ولی اگر این اطلاعات را به دست آورند، می‌توانند ضد آن را درست کنند و در مواجهه‌ای که ما با آنها داریم تأثیرگذاری خود را در دفاع از خودمان از دست می‌دهیم.


 آنها می‌دانند که موشک در نظام دفاعی ما چه جایگاهی دارد و به همین دلیل ما امروز قدرت اول منطقه هستیم، یعنی می‌توانیم از وقوع جنگ جلوگیری کرده و اگر جنگی علیه ما اتفاق بیفتد، می‌توانیم با شکست مواجه کنیم. در واقع آمریکا و غربی‌ها می‌خواهند ایران را از قدرت اول منطقه بودن پایین بیاورند. ما می‌توانیم از وقوع هر جنگی که بخواهد علیه ما اتفاق بیفتد، جلوگیری کنیم و حتی در صورت اتفاق، آن را خنثی کنیم. سند ما 27 سال گذشته است.


از زمان پایان جنگ، آمریکا 2 بار و اسرائیل 3 بار می‌خواستند به جمهوری اسلامی ایران حمله کنند ولی نتوانستند. من این موضوع را از روی اطلاعات می‌گویم. خاطرات آقای بوش اینها را بازگو می‌کند. رئیس ستاد ارتش آمریکا در زمان بوش، اخیراً گفته بود: بوش دستور داده بود که آماده حمله به ایران شوند و پنتاگون نیز آماده شده بود ولی ژنرال‌های آمریکایی برآورد کردند که اگر به ایران حمله کنند، ایران نیز می‌تواند مقابله به مثل کند؛ لذا ما به بوش گفتیم که دست از این دستور بردارید. اسرائیل نیز 3 بار می‌خواست به جمهوری اسلامی ایران حمله کند؛ بین وزیر دفاع قبلی اسرائیل و نتانیاهو درگیری وجود داشت که چرا او نیات 8 سال پیش را بیان کرده بود؛ او گفته بود که قرار بود به ایران حمله کنیم اما در کابینه رأی‌گیری انجام شد و 7 به 8 با یک رأی اختلاف قرار شد حمله نکنیم. سؤال بنده این است: چه عاملی باعث شد این آرامش در ایران حاصل و از وقوع جنگ جلوگیری شود؟ جواب این سؤال سیستم بازدارندگی ایران است که بخش مهم آن توان موشکی ایران است. اصولاً کشورهای جهان هرروز در حال گسترش اقتدار خود هستند. اگر ما در این سطح خود بمانیم 5 سال دیگر فاصله اسرائیل با ما زیاد می‌شود. ما مرتب دقت موشک‌های خود را بالا می‌بریم؛ در گذشته اگر 2 تا 3 کیلومتر اختلاف وجود دارد الآن به چند متر رسیده و ما قصد داریم آن را به چند سانتی‌متر برسانیم.

هرچه قدر دقت موشکی آنها بیشتر از ما باشد ما خسارت بیشتری می‌بینیم و قدرت بازدارندگی ما نیز کمتر می‌شود بنابراین آمریکا و غربی‌ها به دنبال این هستند که قدرت توسعه ما را محدود کرده و قدرت بازدارندگی را از ما بگیرند. از کجا ما به این موضوع پی بردیم که باید به دنبال موشک باشیم؟ این موضوع در اثر تجربه ذی‌قیمتی بود که در زمان جنگ به دست آوردیم. زمانی که جنگ عراق علیه ایران شروع شد و ما با عراق روبرو شدیم، عراق از سال دوم به ایران موشک زد و وقتی ما زرادخانه‌های ارتش را جستجو کردیم، دیدیم که هیچ موشکی برای مقابله با ارتش عراق نداریم. ارتش ایران در زمان شاه سلاح‌های پیشرفته‌ای مانند هواپیماهای مدرن داشت، ولی این سلاح‌ها به گونه‌ای تنظیم شده بود که ما را محتاج آمریکا می‌کرد.

ما باید با عراق مقابله به مثل می‌کردیم لذا با هزار بدبختی از سرهنگ قذافی تعدادی موشک گرفتیم و زمانی که خواستیم آن موشک‌ها را شلیک کنیم، افسران قذافی قهر کردند و به سفارت لیبی در ایران رفتند و قطعات مدرن موشک‌ها را نیز با خود بردند. در همین زمان عراق شروع به بمباران شدید ایران کرد و ما دیدیم که هیچ موشکی نداریم. من در آن زمان شهید تهرانی‌مقدم را خواستم و به وی گفتم که شما باید با غیرت انقلابی خود در اسرع وقت موشک آماده کنید؛ کمتر از 2 تا 3 هفته آنها این سیستم را آماده کرده و ما اولین موشک را به بغداد زدیم که به بانک رافدین در بغداد اصابت کرد.

بعد از اصابت این موشک، صدام تا یک هفته می‌گفت که این عملیات خرابکاری بوده و بعد از یک هفته قبول کرد که موشک بوده و حتی می‌گفت روس‌ها در ساخت این موشک به ایران کمک کرده‌اند در حالی که روس‌ها به صدام کمک می‌کردند، بنابراین ما در جنگ به این نتیجه رسیدیم که باید کمبود موشکی ایران را حل کنیم. عراق در طول جنگ 170 موشک به ایران زد، ولی ما حداکثر 80 موشک به آنها زدیم. همچنین براساس آمارها در اثر بمباران و موشک‌باران از 172 هزار شهید، 16 هزار شهید مربوط به بمباران هوایی و موشک بود، آیا ملتی که این تجربه را دارند می‌تواند موشک را رها کند؟ ما بعد از جنگ متوجه شدیم که در دفاع خلاء داریم لذا کار را پیگیری کردیم.

آمریکا و غرب می‌دانند که پیشرفت موشکی یکی از عوامل اقتدار ما و امنیت ملی ما در منطقه است و می‌خواهند آن را از ما بگیرند.

در منطقه ما عربستان 100 موشک دارد، برد برخی موشک‌های عربستان به 2 هزار و 800 کیلومتر می‌رسد و اسرائیل موشک‌های بالستیک دارد و می‌تواند تمام شهرهای ایران را بزند. کشور ما در چهار راه منافع بین‌المللی قرار دارد و هر 30 سال در ایران جنگ رخ داده است، البته نمی‌خواهم بگویم که 3 سال دیگر در ایران جنگ می‌شود اما شاهد جنگ جهانی اول و دوم بودیم که در ایران نیز رخ داد. اگر ما جلوی داعش در سوریه و عراق را نگرفته بودیم امروز در تهران درگیری داشتیم.بنابراین ما در سرزمینی هستیم که می‌توانیم نام آن را پل جهانی بگذاریم و تمام منافع جهانی از این سرزمین عبور می‌کند.

ممکن است ژاپن نیازی به امنیت مثل ما نداشته باشد ولی ما در قله‌ای قرار داریم که همه می‌خواهند به آن حمله کرده و قله را بگیرند لذا ما باید در این قله، امنیت و آرامش را برای مردم خود ایجاد کنیم.


اگر عباس‌میرزا را زنده کنیم و بگوییم که این بحث‌ها مطرح است، او چه می‌کند؟ دو دستی بر سرش می‌زند و می‌گوید که سمرقند و بخارا چه شد، در واقع یکی از دلایلی که نصف ایران جدا شد به خاطر این تفکرات روشنفکری بود که وارد کشور شد و پشتوانه اقتدار و تمامیت عرضی ما را متزلزل کرد. کسانی که می‌گویند ایران نباید موشک داشته باشد و مدعی دلسوزی برای کشور هستند چرا تاریخ گذشته را نمی‌خوانند یا اگر می‌خوانند و این حرف را می‌زنند پس خیانت آشکار به کشور می‌کنند. مگر ما می‌توانیم یک بار دیگر اجازه دهیم که صحنه‌های تلخ تاریخی دوباره اتفاق بیفتد.

برخی معتقدند دنیای امروز دنیای موشک نیست و دنیای مذاکره است، پس چرا آمریکا موشک‌های خود را توسعه می‌دهد؟ دیدیم که حرف‌های آقای ترامپ نامزد ریاست جمهوری آمریکا موجب شگفتی شده و آقای اوباما در جلسه هسته‌ای گفت که حرف‌های او خطرناک است و گفته که داعش به زودی دست به سلاح هسته‌ای می‌زند.


ما در غرب علاقه‌ای نمی‌بینیم که دنیا به سمت صلح برود، ما موشک‌ها را برای صلح و امنیت می‌خواهیم و می‌خواهیم که امنیت منطقه را حفظ کنیم و از جنگ در کشور جلوگیری شود؛ گفت‌وگو را نیز نفی نمی‌کنیم. اگر گفت‌وگو، گفت‌وگوی بدون موشک باشد، کمتر از 48 ساعت کشور ما را به هم می‌ریزند. حتی دیدیم که در جریان مذاکرات هسته‌ای کارشکنی عربستانی‌ها بیشتر از رژیم صهیونیستی بود، بنابراین اگر اقتدار و موشک را در اختیار نداشته باشیم، رقبای ما در منطقه مشکل ایجاد خواهند کرد.

مسئله موشکی برای ما مسئله بسیار مهمی است، برخی مسائل مانند موضوع موشک قابل مذاکره نیست و ما نمی‌توانیم به کسی اجازه دهیم که وارد حریم دفاعی ما شود.


حساسیت‌های آمریکا و متحدینش در مورد برگزاری رزمایش‌های موشکی عجیب است؛ رزمایش همیشه در ایران برگزار می‌شده و این مسئله خبر جدیدی نیست. ما 10 سال است که رزمایش موشکی برگزار می‌کنیم اما در 2 سال اخیر برادران‌مان در سپاه جهت همکاری با دولت رزمایش‌های خود را تبلیغاتی نمی‌کردند تا دوستان‌مان در جریان مذاکرات هسته‌ای فرصت گفت‌وگو را داشته باشند. مسائل موشکی ما با برجام هیچ ارتباطی ندارد، رزمایش یک نوع عملیات است و وقتی ما رزمایش موشکی برگزار می‌کنیم باعث می‌شود کسانی که به فکر تهدید ایران هستند، عقب زده شوند و متوجه می‌شوند که امروز دیروز نیست؛ همچنین با برگزاری رزمایش‌های موشکی آمادگی نیروهای موشکی ما بالاتر می‌رود و می‌توانیم موشک‌های خود را تست کنیم.


ایران بعد از برجام از بُعد خارجی تغییر پیدا کرده است و پس از 12 سال آمریکا نتوانسته الگوی انزواسازی ایران را پیش بگیرد؛ حتی نخست وزیر کانادا اخیرا گفته که ما از تحریم‌های ایران زیان زیادی دیدیم. اما این که آمریکایی‌ها آیا به تعهدات‌شان عمل می‌کنند یا خیر، باید بگویم پیش‌بینی و تحلیل‌ها این است که آمریکا به تعهدات خود عمل نمی‌کند و ممکن است تاثیر اقتصادی چندانی هم برای ما نداشته باشد. اگر ما اقتصاد مقاومتی را به صورت صحیح در کشور اجرا کنیم، اجرا یا عدم اجرای برجام تاثیری بر کشور نمی‌گذارد. البته ما از آقای روحانی و دولت انتظار داریم که کار انقلابی انجام دهند و بدانند که با شعار دادن نمی‌توان مشکلات کشور را حل کرد.

دولت باید یکپارچه‌سازی طرح‌ها و برنامه‌های خود را آغاز کند و اگر همین رویکرد محافظه کارانه که در دولت‌های ما وجود دارد باقی بماند اگر 100 سال دیگر هم بدوند نمی‌توانند کاری بکنند. تحریم‌ها برداشته شده و باید منتظر باشیم و ببینیم که دوستان ما در دولت چه کاری می‌خواهند انجام دهند، البته اگر دولت براساس روند 3 ساله خود بخواهد عمل کند، معلوم است که به جایی نمی‌رسیم، بنابراین دولت باید از خود شروع کند و باید اقتصاد مقاومتی از وزارتخانه‌ها شروع شود.


این که گفته می‌شود بودجه آقای روحانی کمتر از بودجه آقای احمدی‌نژاد است، از نظر ارزی شاید درست باشد ولی از نظر ریالی صحیح نیست چرا که زمان آقای احمدی‌نژاد ارز را هزار تومان می‌فروختند ولی قیمت ارز الان به 3 هزار تومان رسیده لذا از نظر ریالی تفاوت چندانی وجود ندارد. پول فراوان در اختیار مردم است اما مردم اعتماد ندارند که این پول را وارد چرخه اقتصادی کشور کنند. اقتصاد مقاومتی شدنی است اما دولت باید روش مدیریتی اقتصادی خود را تغییر دهد و همه باید به دولت در این زمینه کمک کنیم.

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: پنجشنبه 1395/01/12 - ساعت: 08:11

ایستادی به جنگ رو در رو؛ دشمن از پشت می‌زند خنجر

بسم الله النّور

 هاشمی رفسنجانی ناآگاه یا خائن ؟!

وقتی فرماندهی معظّم کل قوا یک‌تنه در برابر دشمن مستکبر قد علم کرده‌اند، از اشخاص داخل نظام توقع می‌رود که اگر همراهی نمی‌کنند، دست‌کم از پشت خنجر نزنند!

متأسفانه هاشمی رفسنجانی مدت‌هاست که در مسیر مخالف ولایت گام بر می‌دارد و همان ماجرای از پشت خنجر زدن را تداعی می‌کند.

بنده از اواخر سال گذشته رسماً در کلاس‌هایم برخی رفتارهای هاشمی رفسنجانی و دولت تدبیر و امید را که از آن بوی «خیانت» استشمام می‌شد برشمردم و عکس زیر را با عنوان «ایستادی به جنگ رو در رو ...» در صفحات اجتماعی و وبلاگم منتشر ساختم.

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: چهارشنبه 1395/01/11 - ساعت: 13:59

ناآگاه یا خائن ؟!

بسم الله النّور

 هاشمی رفسنجانی خائن است یا ناآگاه؟

با توجه به بیانات حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای که پیش از ظهر امروز در دیدار با مداحان بیان شد، سخن این جانب با هاشمی رفسنجانی این است: «آقای رفسنجانی! شما ناآگاه هستید یا خائن؟ اگر ناآگاه هستید که لطفاً گوشه‌ای بنشینید و با سخنان ناپخته اسباب زحمت فراهم نکنید، اگر هم خدای نکرده خائن هستید که بدانید دیر یا زود نتیجه خیانت‌تان به خودتان برمی‌گردد و رسوا و زمین‌گیر خواهید شد، چرا که عزت و ذلّت دست خداست و خدا خیانت‌کاران را دوست ندارد.»

توضیح این که امام خامنه‌ای امروز در دیداری که به مناسبت میلاد حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) با مداحان داشته‌اند، فرمودند: «این‌که بگویند فردای دنیا، فردای مذاکره است، دنیای موشک نیست، این اگر از روی ناآگاهی گفته شود که ناآگاهی است؛ اما اگر از روی آگاهی باشد خیانت است». اخیراً هاشمی رفسنجانی در صفحۀ خود در توئیتر نوشته بود: «دنیای فردا دنیای گفتمان‌ها است، نه دنیای موشک‌ها» و این اظهار نظر نابخردانه مورد نکوهش جمعی زیادی از کارشناسان قرار گرفته بود.

فاعتبروا یا اولی الابصار.

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: چهارشنبه 1395/01/11 - ساعت: 02:40

به نام او که کوثر را آفرید

گل یاس - شب میلاد حضرت زهرا سلام الله علیها

زبان چگونه گشایم به مدح تو مادر

که بی وضو نتوان خواند سورۀ کوثر


زبان وحیْ، تو را پارۀ تن خود خواند

زبان ما چه بگوید به مدحتان دیگر؟


چه شاعرانه خداوند آفریده تو را

تو را به کوری چشمان آن «هو الأبتر»


خدا به خواجۀ لولاک داده بود ای کاش

هزار مرتبه دختر، اگر تویی دختر!


چه عاشقانه، چه زیبا، چه دلنشین؛ وقتی

تو را به دست خدا می‌سپرد پیغمبر


علی‌ست دست خدا و علی‌ست نفْس نبی

علی قیام و قیامت، علی علی حیدر


عروسی پدرِ خاک بود و مادرِ آب

نشسته‌اند دو دریا کنار یکدیگر


شکوه عاطفه‌ات پیرهن به سائل داد

چنان که همسر تو در رکوع انگشتر


همیشه فقر برای تو فخر بوده و هست

چنان که وصلۀ چادر برای تو زیور


یهودیان مسلمان ندیده‌اند آری

از این سیاهی چادر دلیل روشن‌تر


حجاب، روی زمین طفل بی‌پناهی بود

تو مادرانه گرفتی‌ش تا ابد در بر


میان کوچه که افتاد دشمنت از پا

در آن جهاد نیفتاد چادرت از سر


کنون به تیرگی ابرها خبر برسد

که زیر سایۀ آن چادر است این کشور


به هوش باش و از این دستِ دوستی بگذر

به هوش باش که از پشت می‌زند خنجر


به این خیال که مرصاد تیغ آخر بود

مباد این که نشینیم گوشۀ سنگر


بدا به من که اگر ذوالفقار برگردد

در آن رکاب نباشم سیاهی لشگر


بدا به حال من و خوش به حال آن که شده‌ست

شهید امر به معروف و نهی از منکر


خدا گواه که چون فاطمه نمی‌خواهیم

حکومتی که نباشد در آن علی رهبر


رسیده است قصیده به بیت حسن ختام

امید فاطمه از راه می‌رسد آخر


(سیدحمیدرضا برقعی)

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: سه شنبه 1395/01/10 - ساعت: 16:30

آرش طاهری، قهرمانی که با ناداوری حذف شد

بسم الله النّور

 آرش طاهری خواننده شرکت کننده در مسابقه شب کوک

پدر اینجانب موسیقی خوانده و در نواختن سه ساز کلارینت (قره‌نی)، ساکسیفون و تار متخصص است. ایشان تا قبل از مجروحیت شیمیایی خیلی به صدای بنده امیدوار بود. تک خوان گروه سرود بودم و دستگاه‌های موسیقی را نزد پدر آموخته بودم. به صورت کلاسیک می‌نشستیم و اجراهای قدیم و جدید را با درنظرگرفتن موازین شرعی تحلیل می‌کردیم. به همۀ مایه‌ها و گوشه‌ها تسلط نسبتاً خوبی پیدا کرده بودم. بماند که به کدام خواننده بیش از همه دلبستگی داشتم، اما به محض این که کاسِتی از خوانندگان مطرح کشور به بازار می‌آمد، در اولین فرصت آن را می‌خریدم و به پدر هدیه می‌دادم.

در این سال‌ها به جز برخی تک اجراها، خیلی به دنبال شنیدن موسیقی پاپ نبوده‌ام، حتی در خودرو هم بیشتر رادیو معارف را گوش می‌کنم که اصلاً میانه‌ای با موسیقی ندارد؛ اما شب کوک را از یک جایی به بعد تقریباً مرتب دیدهام. برای خودم و خانواده جالب بود که نکاتی که هنگام اجرای شرکت کنندگان می‌گفتم، بدون کم و کاست از زبان داوران شب کوک بیان می‌شد. البته رفته رفته داوری‌ها سلیقه‌ای شد و برداشت بنده، خانواده و خیلی از کسانی که با ایشان صحبت می‌کردم، این بود که فرهاد برنجان عدالت را رعایت نمیکند و این بی عدالتی را با تأکید و پافشاری دنبال می‌کند و بر رأی دیگر داوران نیز تأثیر می‌گذارد. این را به عنوان یک مخاطب عام برنامه و حسّی که به او منتقل شده است عرض می‌کنم. پوریا حیدری و مهدی یغمایی را صریح‌تر و عادل‌تر دیدم، به ویژه پوریا حیدری را. فریدون آسرایی نیز می‌خواست همه را راضی نگه دارد و همین محافظه کاری‌اش موجب می‌شد در برابر اصرارهای برنجان منفعل و تسلیم شود.

همه این‌ها عرض شد تا بگویم بنده «آرش طاهری» را خواننده‌ای برجسته و باتجربه دیدم. منتظر بودم ببینم در فینال با چه کسی روبه‌رو می‌شود، اما با ناداوریِ فرهاد برنجان حذف شد! چرا می‌گویم ناداوری؟ چون در اجرای زیبایی که آرش داشت، برنجان نقطه ضعف پیدا نکرده بود و به نقاط قوتش خرده می‌گرفت! مثلاً دور کردن کاملاً حرفه ای و زیبای میکروفون در پایان یک مصراع را هدف انتقاد خشن خود قرار داده بود. همان جا به خانواده گفتم که دارند آرش را حذف می‌کنند ... و متأسفانه این سناریو اجرا شد.

اجراها و صحبت‌های شرکت کنندگان و عوامل شب کوک را که دنبال می‌کردم، گاهی به این نتیجه می‌رسیدم که فلان شرکت کننده را کمک کرده‌اند و حتی یک نکته (مثلاً تعویض لباس) را یادش داده‌اند تا با تعریف از همان مورد، بینندگان را مجاب کنند و سپس او را بالا بیاورند.

در هر حال از دید یک مخاطب عام برنامه که بنده باشم، آرش طاهری و یکی دو خوانندۀ خوب دیگر - که می‌توانستند و البته همچنان می‌توانند در آینده رقیبان سرسختی برای داوران و دیگر اصحاب موسیقی باشند - به ناحق حذف شدند. الان دیگر شب کوک برای بنده و خانواده لذتی ندارد، اما از روی کنجکاوی دنبال می‌کنیم تا ببینیم چه اتفاقی می‌افتد. در این مرحله که ۸ نفر حضور دارند، هر شب وقتی در اول برنامه‌ها می‌بینم که شرکت کننده‌ها نسبت به آن‌ها که حذف شده‌اند به درد (!) نمی‌خورند، دیگر نتیجه برایم علی السویه می‌شود و فقط می‌بینم که دیده باشم.

بگذریم؛ برای آرش طاهری نوشتم: «سلام علیکم. از نظر این جانب شما قهرمان شب کوک هستید. معتقدم به صورت مشخص فرهاد برنجان حق کشی می‌کند و شاگردان خودش را بالا می‌آورد. یک فرض هم هست که شاید می‌خواهند رقبای آینده را حذف کنند. تکرار می‌کنم: شما قهرمان شب کوک هستید، از وقتی به ناحق حذف تان کردند، خانواده ما شب کوک را با بی‌حالی دنبال می‌کنند. موفق باشید».

سخن پایانی بنده با داوران محترم شب کوک است: آقایان! مردم به دقت عملکرد شما را زیر نظر دارند و فکر نکنید که توجیهات کارشناسی شما باعث گمراهی ایشان می‌گردد. نمی‌خواهم هیچ یک از شما - حتی فرهاد برنجان - را متهم کنم و بگویم نظر کارشناسی خود را چقدر فروخته‌اید، اما یقین دارم که در حذف آرش طاهری و یکی دو شرکت کنندۀ دیگر جانب انصاف و عدالت را رعایت نکرده اید.



پ.ن: پوریا حیدری را وحشتناک دوست دارم، مهدی یغمایی را خیلی دوست دارم، باربد بابایی را دوست دارم، در مورد فریدون آسرایی نظری ندارم و از فرهاد برنجان بدم می‌آید.

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: سه شنبه 1395/01/10 - ساعت: 16:26

ای کاش خواب نبود !

 مدیحه سرایی حاج احمد واعظی در حرم امام رضا - نوروز 1395

روز اول فروردین در دیدار حضرت آقا در حلقۀ سه بودم. با این‌که شرایط ریوی و یکی دو جراحت یادگاری کوچکِ دیگر مساعد حضور در تلاطم جمعیت نیست، اما حضور در میان امت حزب الله که مشتاق دیدار امام‌شان هستند، لطفی دارد که تحمل ناملایمات را آسان می‌سازد. فقط در این قسمت است که مثلاً می‌توانید ببینید آن جوان که از تبریز آمده است، حاضر است همۀ متلک‌ها و اعتراضات را - که گاهی دوستانه هم نیست - به جان بخرد و بگوید که «من باید بروم جلو!» تا بتواند سیمای آسمانی رهبرش را بهتر ببیند. در این وضعیت است که شما می‌توانید بذله‌گویی‌ها و اختلاط‌های دوستانۀ امت حزب الله را شاهد باشید که مشتاقانه منتظر حضور مرادشان هستند ... .

حالا که سخن از حاشیه‌هاست، اجازه بدهید قبل از بیان نکتۀ اصلی اشاره‌ای بکنم تا بدانید حضور در میان جمعیت مشتاق چه حال و هوایی دارد: در ایام فاطمیه که مراسم عزاداری با میزبانی امام خامنه‌ای (حفظه الله تعالی) در حسینیه امام خمینی (ره) برگزار می‌شد، یکی از دوستان طی تماسی با مهربانی گفت: «توی تلویزیون در حلقۀ دو دیدمت، کوفتت بشود!» بعد از دیدار روز اول فروردین و بعد از اقامۀ نماز مغرب و عشاء، برایش پیامک فرستادم: «سلام و تبریک و نایب الزیاره بودم و فلان / عصر حلقه سه بودم، دو بار خفه شدم چند تا ضربه کاری خوردم که هنوز یک پایم درد می‌کند و فلان. / حالا دلت (!) خنک شد؟!».

بگذریم؛ وقتی منتظر تشریف فرمایی امام خامنه‌ای بودیم، آن همه مسحور زیبایی‌ها بودم و آن همه – خودجوش - درگیر راست و ریست کردن نظم جمعیت بودم که درست متوجه نشدم مدّاحی که آمد و جمعیت را به فیض رساند که بود، حتی متوجه اشعار خوانده شده هم نبودم، به جز آن فراز که شعار مرگ بر اسرائیل و فراز دیگر که شعار مرگ بر امریکا را به دنبال داشت.

از مشهد که بازگشتم، در نخستین شب خواب دیدم که حاج احمد واعظی در حال مدّاحی است و اشعاری در وصف شهیدان مدافع حرم می‌خواند، در میان ابیات ناگهان با عنوان «امیرعبّاس» نامی هم از این حقیر برد؛ به گمانم فامیلی را هم ذکر کرد. شعر تا حدودی قوی و زیبا بود و حیف که حتی مصرعی از آن به خاطرم نماند.

صبح روز بعد کنجکاو شدم، بررسی کردم دیدم ذاکری که دقایقی قبل از تشریف فرمایی نایب حضرت حجت (عج) در محضر حضرت ثامن الحجج (ع) مداحی کرده است، کسی نبوده جز «حاج احمد واعظی» که از قضا استقبالی نیز از شهیدان مدافع حرم داشته است.

ای کاش آنچه دیدم در خواب نبود! آیا آن روز خواهد رسید که امیرعباس به شهادت رسیده باشد و روحش در مجلس ختم خود حاضر باشد؟!

دعا بفرمایید.

دانلود مدیحه سرائی حاج احمد واعظی:

ü       کیفیت خوب و فرمت Mp4 و با حجم 287.8 MB [+]

ü       کیفیت متوسط و فرمت Mpeg و با حجم49.1 MB[+]

ü       کیفیت پایین و فرمت Flv و با حجم 35.6 MB [+]

اشعار خوانده شده توسط حاج احمد واعظی:

باز با لطف ذات حی جلیل

سال ما شد در این حرم تحویل

حرم حضرت امام رضا

گل احمد ز بوستان خلیل

حرم ثامن‌الحجج که مدام

آستان‌بوس اوست جبرائیل

بارگاه رفیع شمس شموس

که در او هر ستاره چون قندیل

آستانی ز آسمان برتر

روضه‌ای غرق جلوه‌های جمیل

حرم و عید و رهبر و مردم

صحنه‌ای ساخته بدون بدیل

سال‌ها بوده است این دیدار

در همین روضه این مکان جلیل

رهبری که به عشق این مولا

نعره زد با اهالی تذلیل

که پس از بیست و پنج سال دگر

نیست جایی به نام اسرائیل

تا به آن روز لحظه‌ای نشود

مرگ بر آمریکای ما تعطیل

هست یاد مدافعان حرم

بین ما تا به صور اسرافیل

بار الها رسان تو مهدی را

کن، برای ظهور او تعجیل

داغ کن - کلوب دات کام

تاریخ نگارش: سه شنبه 1395/01/10 - ساعت: 16:23

برجام یعنی خسارت محض

اشاره: آنچه مشخص است از دیدگاه مقام معظم ولایت، مذاکره با امریکا و قبول برجام تاکنون هیچ نتیجۀ مثبتی برای کشور نداشته است. امام خامنه‌ای به صراحت می‌فرمایند که هرچه تاکنون بوده روی کاغذ بوده است و نتیجه این شده که ما به همۀ تعهدات خود عمل کرده‌ایم، اما دشمن فقط دشمنی کرده است و از انجام تعهدات خود سر باز زده است و این یعنی خسارت محض. مشکل برخی از دوستان که فکر می‌کنند برجام دستاوردی برای کشور داشته است و بعضاً حتی آن را مورد تأیید رهبر معظم انقلاب می‌دانند، این است که خودشان مستقیماً فرمایشات مقام معظم رهبری را دنبال نمی‌کنند.

در این یادداشت بخش‌هایی از نخستین سخنرانی امام خامنه‌ای در سال ۱۳۹۵ آمده است. ایشان عصر روز اول فروردین در حرم مطهر و نورانی امام رضا (ع) و در رواق امام خمینی (ره) بیانات خویش را افاضه فرمودند که این حقیر نیز – به واقع – نایب الزیارۀ مخاطبین این یادداشت بودم.

در پایان مطلب می‌توانید لینک‌های مستقیم به متن، فیلم، عکس و صوت این دیدار را ببینید.

 امام خامنه ای - نوروز 95 - حرم امام رضا علیه السلام

مایلم بحثی که انجام می‌گیرد، یک بحث متقن و منطقی باشد؛ امروز بحث‌های شعاری جایگاه زیادی در ذهن مردم ما ندارد؛ مردم ما، جوانان ما، آحاد جامعۀ ما فهیم‌اند و به مسائل با چشم منطق و استدلال نگاه می‌کنند.


کنار آمدن با دولت آمریکا ناگزیر، به‌معنای قبول تحمیل‌های آن دولت است. طبیعت توافق با آمریکا همین است؛ همه‌جا همین‌جور است؛ کشورهای دیگر هم که در هر مسئله‌ای با آمریکا توافق می‌کنند، معنایش این است که از مواضع خودشان به‌نفع طرف مقابل عقب‌نشینی می‌کنند بدون این‌که طرف مقابل به‌نفع آنها یک عقب‌نشینی قابل‌توجّهی انجام بدهد. در همین توافق اخیر هسته‌ای هم اگرچه این توافق را ما تأیید کردیم و برگزارکنندگان این توافق را مورد قبول اعلام کردیم و قبول داریم آن‌ها را، لکن این‌جا هم همین‌جور بود؛ وزیر خارجۀ محترم ما در مواردی به بنده گفت که ما [مثلاً] این‌جا را یا این خطّ قرمز را دیگر نتوانستیم حفظ کنیم.


حرف طرف مقابل یعنی همان دستگاه تبلیغاتی و فکرساز و جریان‌ساز، این است که می‌گوید ایران دارای ظرفیت‌های فراوان اقتصادی است و هدف از توافق هسته‌ای این بود که کشور ایران بتواند از این ظرفیت‌ها استفاده کند؛ خب، این توافق انجام گرفت لکن این توافق کافی نیست و مسائل دیگری هم هست که در آن‌ها هم بایستی ملّت ایران، دولت ایران، مسئولین ایران تصمیم بگیرند و اقدام بکنند ... حرف‌شان این است. بنابراین در قضیۀ هسته‌ای توافق شد و اسم این را گذاشتیم «برجام»؛ برجام دیگری در قضایای منطقه، برجام دیگری در قضایای قانون اساسی کشور؛ برجام ۲ و ۳ و ۴ و الی‌غیرذلک بایستی به‌وجود بیاید تا ما بتوانیم راحت زندگی کنیم ... معنای این حرف این است که جمهوری اسلامی از مسائل اساسی‌ای که به حکم اسلام و به حکم برجستگی‌های نظام جمهوری اسلامی پایبند به آن‌ها است، صرفِ‌نظر کند: از مسئلۀ فلسطین صرف‌نظر کند، از حمایت از مقاومت در منطقه صرفِ‌نظر کند، از مظلومان منطقه - مثل ملّت فلسطین، مثل مردم غزّه، مثل مردم یمن، مثل مردم بحرین- پشتیبانی و حمایت سیاسی نکند، و نظام جمهوری اسلامی با تعدیل خواسته‌های خود، خود را به آنچه طرف مقابل یعنی آمریکا به دنبال تحقّق آن است، نزدیک بکند. معنای این حرف این است که همچنان‌که امروز بعضی از کشورهای منطقه و دولت‌های منطقه، علی‌رغم حکم اسلام و علی‌رغم خواست ملّت‌هایشان با رژیم صهیونیستی کنار آمده‌اند و مسئلۀ فلسطین را تحت‌الشّعاع مسائل دیگر قرار داده‌اند، جمهوری اسلامی هم به همین ترتیب عمل کند؛ معنایش این است که همچنان‌که امروز بعضی از دولت‌های عربی با کمال وقاحت، دست دوستی به سمت دشمن صهیونیستی دراز می‌کنند، جمهوری اسلامی هم با دشمن صهیونیستی کنار بیاید و آشتی کند.


 البتّه قضیه به اینجاها ختم نمی‌شود؛ معنای آنچه در آن تحلیل سیاسی دشمن ادّعا می‌شود، این است که اگر میل آمریکا است، جمهوری اسلامی حتّی از ابزارهای دفاعی خود هم صرفِ‌نظر کند. می‌بینید که بر روی مسئلۀ موشک‌ها چه جنجالی در دنیا به راه انداخته‌اند که چرا جمهوری اسلامی موشک دارد، چرا موشک دوربُرد دارد، چرا موشک‌های جمهوری اسلامی هدف را دقیق می‌زنند و هدف قرار می‌دهند، چرا آزمایش کردید، چرا تمرین نظامی می‌کنید، و چرا و چرا و چرا. حالا آمریکایی‌ها در منطقۀ خلیج فارس که چند هزار کیلومتر با کشور آن‌ها فاصله دارد، هر چند وقت یک بار با یکی از کشورهای منطقه رزمایش به راه می‌اندازند -درحالی‌که آن‌ها در اینجا هیچ مسئولیتی ندارند- [امّا] جمهوری اسلامی که در خانۀ خود، در محیط خود و در حریم امنیت خود رزمایش می‌کند، جنجال این‌ها بلند می‌شود که چرا رزمایش کردید، چرا اقدام کردید، چرا نیروی دریایی شما یا نیروی هوایی شما این اقدام‌ها را کردند. معنای آن تحلیل دشمن این است که از همۀ این‌ها بایستی صرفِ‌نظر بکنیم. قضیه از این هم بالاتر است؛ تدریجاً موضوع را به این خواهند کشاند که اصلاً چرا نیروی قدس تشکیل شده است، چرا سپاه تشکیل شده، چرا سیاست‌های داخلی جمهوری اسلامی طبق قانون اساسی، باید با اسلام تطبیق داده بشود؛ مطلب به اینجاها می‌رسد. شما وقتی در مقابل دشمن، در حالی که می‌توانید ایستادگی کنید، عقب‌نشینی کردید، دشمن جلو می‌آید، دشمن متوقّف نمی‌شود و کم‌کم کار را به این‌جا می‌رسانند که اینکه شما می‌گویید دولت جمهوری اسلامی، مجلس شورای اسلامی و قوّۀ قضائیه باید برطبقِ احکام اسلام و شریعت اسلامی باشد، این‌ها برخلاف آزادی است و لیبرالیسم این‌ها را قبول ندارد؛ کم‌کم به اینجاها می‌رسد. اگر عقب‌نشینی کردیم، عقب‌نشینی به این نقطه‌ها منتهی خواهد شد که [بگویند] شورای نگهبان چه نقشی در جامعه دارد و چرا باید شورای نگهبان به‌خاطر مخالفت با شرع قوانین را بردارد؟ حرف این‌جاست. این همان چیزی است که بنده بارها عرض کرده‌ام که این، تغییر سیرت جمهوری اسلامی است. ممکن است صورت جمهوری اسلامی محفوظ بماند امّا از محتوای خود بکلّی تهی بشود؛ دشمن این را می‌خواهد. بنا بر این تحلیل دشمن‌خواسته و بنابر این تحلیلی که آن‌ها دارند در اذهان نخبگان و افکار عمومی ملّت تزریق می‌کنند، اگر جمهوری اسلامی و ملّت ایران می‌خواهد از شرّ آمریکا راحت بشود، باید از محتوای جمهوری اسلامی دست بردارد، از اسلام دست بردارد، از مفاهیم اسلامی دست بردارد، از امنیت خود دست بردارد.


آمریکایی‌ها به آنچه وعده داده بودند عمل نکردند و کاری را که باید می‌کردند انجام ندادند. بله، به تعبیر وزیر خارجۀ محترم ما، روی کاغذ کارهایی را انجام دادند امّا از راه‌های انحرافی متعدّد، جلوی تحقّق مقاصد جمهوری اسلامی را گرفتند. شما نگاه کنید امروز در سرتاسر کشورهای غربی و کسانی که تحت تأثیر آن‌ها هستند، همچنان معاملات بانکی ما دچار مشکل است، بازگرداندن ثروت‌های ما در بانک‌های آن‌ها دچار مشکل است، معاملات گوناگون تجاری‌ای که احتیاج به دخالت بانک‌ها دارد دچار مشکل است؛ وقتی دنبال می‌کنیم، تحقیق می‌کنیم و می‌گوییم چرا این‌جور است، معلوم می‌شود از آمریکایی‌ها می‌ترسند. آمریکایی‌ها گفته‌اند که ما تحریم‌ها را برمی‌داریم و روی کاغذ هم برداشتند امّا از طرق دیگر جوری عمل می‌کنند که اثر رفع تحریم‌ها مطلقاً به‌وجود نیاید و تحقّق پیدا نکند. بنابراین، کسانی که امید می‌بندند به اینکه بنشینیم با آمریکا در فلان مسئله مذاکره کنیم و به یک نقطۀ توافقی برسیم -یعنی ما یک تعهّدی بکنیم، طرف مقابل هم یک تعهّدی بکند- از این غفلت می‌کنند که ما ناگزیر باید به همۀ تعهّدهای خود عمل کنیم [امّا] طرف مقابل با طُرق مختلف، با شیوه‌های مختلف، با خدعه، با تقلّب سر باز می‌زند و به تعهّدهایی که کرده است عمل نمی‌کند. این چیزی است که ما امروز در مقابل چشم خودمان داریم می‌‌بینیم؛ یعنی خسارت محض.


در این منطقه‌ای که ما زندگی می‌کنیم - منطقۀ غرب آسیا - کشور عزیز شما ایران، گُل منطقه است؛ از لحاظ جایگاه راهبردی و به تعبیر رایجْ موقعیت استراتژیکی، یک کشور بی‌نظیر است؛ از لحاظ منابع فراوان نفت و گاز در همۀ این منطقه و با یک نگاه از همۀ دنیا امتیاز دارد؛ غیر از نفت و گاز، منابع فراوان دیگری هم هست. کشوری است بزرگ، با جمعیتی مستعد و مردمی با استعداد، با تاریخی غنی. اینجا گُل منطقه است؛ این گُل منطقه یک روزی یکجا و به‌طور کامل در قبضۀ آمریکا بوده است و هر کاری آمریکایی‌ها می‌خواستند نسبت به این کشور و در این کشور انجام بدهند می‌کردند: غارت می‌کردند، ثروت‌هایش را می‌بردند؛ همۀ کارهایی که یک دولت استعمارگر و یک دولت مستکبر با یک کشور ضعیف انجام می‌دهد، این‌ها در این کشور انجام می‌دادند و اینجا را در قبضۀ خودشان و در پنجۀ اقتدار خودشان داشتند، انقلاب آمده است این کشور را از پنجۀ آن‌ها بیرون کشیده، [لذا] کینۀ انقلاب از دل سیاست آمریکا خارج نمی‌شود. آن‌وقتی دشمنی این‌ها تمام می‌شود که بتوانند همان سلطه را بار دیگر در این کشور تجدید کنند؛ هدف این است و دنبال این هستند.


من که می‌گویم «دشمن»، مقصودم دولت آمریکا است؛ تعارف هم نمی‌کنیم. البتّه آن‌ها می‌گویند که ما دشمن شما نیستیم، ما دوست [شما هستیم]. پیام نوروزی به مردم ما داده‌اند و برای جوان‌های ما دلسوزی کرده‌اند؛ یا در کاخ سفید سفرۀ هفت‌سین پهن می‌کنند! خب این‌ها بچّه‌گول‌زنی است؛ کسی این‌ها را باور نمی‌کند. از آن‌طرف تحریم‌ها را حفظ می‌کنند، از آن‌طرف وزارت خزانه‌داری آمریکا با طرقی که خودشان دارند و خودشان اقرار کرده‌اند، جوری عمل می‌کند که شرکت‌های بزرگ، بنگاه‌های بزرگ و بانک‌های بزرگ جرئت نکنند نزدیک بیایند و با جمهوری اسلامی معامله کنند؛ از آن‌طرف این کارها را می‌کنند - تحریم می‌کنند و تهدید می‌کنند- که دشمنی محض است، از آن طرف هم در کاخ سفید سفرۀ هفت‌سین پهن می‌کنند یا در پیام عید نوروز می‌گویند ما برای جوان‌های ایرانی دنبال اشتغال هستیم! خب، کسی این‌ها را باور نمی‌کند. این‌ها ملّت ما را هنوز نشناخته‌اند؛ ملّت ایران را نشناخته‌اند. ملّت ایران ملّت فهیمی است، آگاه است، دشمنان خودش را می‌شناسد، شیوه‌های دشمنی را هم می‌شناسد.


آمریکا به دلایل واضحی با ما دشمن است؛ همین‌طور که عرض کردیم، مرادمان سیاستمداران آمریکا و سیاست‌های آمریکا است. در قضیۀ برجام بدعهدی کردند و به تحریم‌های دیگری ما را تهدید کردند. همین‌طور که گفتم، وزیر خزانه‌داری آمریکا به شدّت شب ‌و روز مشغول کار است برای اینکه نگذارند که جمهوری اسلامی از نتایج برجام بهره‌مند بشود. خب، این‌ها دشمنی است. مرتّباً تهدید می‌کنند و مرتّباً به تحریم‌های بیشتر تهدید می‌کنند. انتخابات ریاست جمهوری آمریکا هم چند ماه دیگر - هفت هشت ماه دیگر- شروع خواهد شد و تا نُه ماه دیگر این دولت فعلی آمریکا عوض خواهد شد و هیچ تضمینی وجود ندارد که این دولتی که بعداً به‌وجود خواهد آمد، همین تعهّدات اندکی را هم که این دولت [فعلی] کرده است عمل بکند. الان نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا در سخنرانی‌های انتخاباتی‌شان مسابقه گذاشته‌اند در بدگویی به ایران؛ خب این دشمنی است دیگر؛ دشمنی که شاخ‌ودم ندارد. وقتی می‌گوییم آمریکا دشمن است، یک عدّه‌ای منزعج (۴) می‌شوند که چرا می‌گویید دشمن؟ دشمن است؛ این‌ها دشمنی است. این هم یک واقعیت. (۵)


یکی از سه ابزار مؤثّر دشمن عبارت است از تحریم. دشمن احساس کرده است که کشور ما و ملّت ما از تحریم ضربه می‌بیند؛ متأسّفانه خود ما هم این برداشت را در او تقویت کردیم. یک جاهایی و در یک برهه‌ای دائم تحریم را بزرگ کردیم که آقا تحریم است، تحریم است، باید تحریم را برداریم، اگر تحریم باشد این‌جور به ما ضربه می‌خورد و مانند این‌ها؛ از آن‌طرف هم برداشتن تحریم‌ها را باز تقویت کردیم، بزرگ کردیم، بزرگنمایی کردیم که اگر تحریم‌ها برداشته بشود این اتّفاق خواهد افتاد، آن اتّفاق خواهد افتاد؛ اتّفاقاتی که نیفتاد و اگر همین‌جور هم پیش برویم نخواهد افتاد. لکن دشمن احساس کرده است که با ابزار تحریم می‌تواند بر ملّت ایران فشار بیاورد؛ دشمن این را احساس کرده است. پس آنچه در مقابل ما امروز وجود دارد عمدتاً عبارت است از تحریم. ما برای اینکه با تحریم مقابله کنیم چه‌کار باید بکنیم؟ اوّلِ صحبت عرض کردم که یک دوراهی‌ای را دشمن نشان می‌دهد به ما؛ می‌گوید یا بیایید تسلیم آمریکا بشوید و هر چه او می‌گوید گوش کنید، یا فشار و تحریم ادامه پیدا می‌کند؛ این یک دوراهی است که گفتیم غلط و دروغ است، امّا یک دوراهی دیگری وجود دارد: یا بایستی مشکلات تحریم را تحمّل کنیم یا ایستادگی کنیم به‌وسیلۀ اقتصاد مقاومتی.(۶) خیلی خب، آمادگی شما خوب است، منتها برای اقتصاد مقاومتی، صِرف آمادگی کافی نیست؛ ما گفتیم «اقدام و عمل».


ما می‌توانیم در مقابل آمریکا بِایستیم و تحریم‌های او در ما اثر نکند. ما احتیاج نداریم از ارزش‌های خودمان، از خطوط قرمز خودمان، از اصول خودمان صرفِ‌نظر کنیم تا آمریکا نتواند ما را تحریم بکند؛ ما با دنبال کردنِ همین سیاست اقتصاد مقاومتی، به‌معنای عملی مسئله و اقدام عملی موضوع، می‌توانیم کشور را مصونیت‌سازی کنیم؛ می‌توانیم مصونیت بدهیم کشور را تا دیگر در مقابل تحریم به خودمان نلرزیم که ما را تحریم خواهند کرد. خب تحریم بکند؛ اگر اقتصاد مقاومتی شد، تحریم دشمن تأثیر قابل توجّهی نخواهد کرد. این می‌شود حرکت انقلابی و حرکت مؤمنی.


پاورقی: ۴- ناراحت و بی‌قرار ۵- شعار مردم: «دولت تدبیر و امید! بصیرت، بصیرت». ۶- شعار حضار: ای رهبر آزاده / آماده‌ایم آماده‌



ü      متن کامل بیانات [+]

ü      عکسهای دیدار [+]

ü      فیلم کامل دیدار کیفیت خوب و فرمت Mp4 و با حجم 1,009.1 MB [+]

ü      فیلم کامل دیدار کیفیت متوسط و فرمت Mpeg و با حجم325.0 MB [+]

ü      فیلم کامل دیدار کیفیت پایین و فرمت Flv و با حجم 206.8 MB [+]

ü      صوت بیانات [+]

داغ کن - کلوب دات کام